You are here > Over ons > Reisverslagen > Reisverslag augustus 2012
BEZOEK YPAC VIRNA EN GERT JAN VAN WIJNGAARDEN - AUGUSTUS 2012

 

Wij zijn al enkele jaren donateur van de Stichting Gehandicaptenzorg Malang en tijdens onze vakantie in Indonesië in de zomer van 2012 hadden we eindelijk de mogelijkheid om een bezoek te brengen aan het tehuis YPAC in Malang.

 

Voordat we naar het tehuis gingen hadden we al een gesprek met Andrie, een van de steunpilaar van de Stichting gehandicaptenzorg ter plekke.  Zij vertelde ons dat bij ons bezoek slechts een aantal kinderen in het tehuis aanwezig zouden zijn vanwege de viering van Idul Fitri, het Suikerfeest.  Dat gaf wel weer de mogelijkheid om de faciliteiten van YPAC goed te bekijken.

 

We werden heel vriendelijk ontvangen door het bestuur. Andrie had in overleg met het bestuur al namens ons een aantal cadeaus gekocht die de kinderen goed konden gebruiken en die gaven we symbolisch aan het bestuur. Dat was natuurlijk wel grappig: het was ook de eerste keer dat wij die cadeaus zagen!

 

Daarna kregen we een rondleiding door de school. Het is duidelijk dat de Stichting de afgelopen jaren heel goed werk had verricht. De snoezelkamer, de nieuwe keuken, toiletvoorzieningen en dergelijke: het zag er allemaal piekfijn uit. Het meest recente project was de nieuwe bibliotheek en het klaslokaal, die net af waren. Leuk is dat er overal bordjes hangen waarop staat dat het de Stichting Gehandicaptenzorg is die bepaalde dingen gefinancierd heeft. Daarmee wordt voor iedereen zichtbaar welk een goed werk de stichting doet.

 

Het was indrukwekkend om de staf van YPAC met de kinderen aan het werk te zien. Wat een toewijding! De fysiotherapeuten en de leraren besteden veel persoonlijke aandacht aan de kinderen. Dat dit resultaat heeft, bleek bijvoorbeeld uit het autistische jongetje, die jarenlang geen contact met anderen kon maken. Hoewel het jongetje nog steeds niet kon praten, slaagde hij er wel in door gebaren en aanrakingen contact te maken met ons. Het was duidelijk dat deze jongen zonder YPAC geen enkele kans zou hebben in Indonesië.

 

Hoe moeilijk de situatie in Indonesië is, bleek ook wel uit de andere kinderen. Een zwaar gehandicapt meisje dat gewoon was achtergelaten. En twee dertigers, beiden meervoudig gehandicapt, die al lang van deze school af hadden moeten gaan, maar voor wie simpelweg nergens plek was. Nu zaten ze op een bed in het centrum. Het is duidelijk dat het werk van YPAC hard nodig is en de ondersteuning door de Stichting Gehandicaptenzorg onmisbaar.

 

Je ziet dat er de afgelopen jaren veel projecten gerealiseerd zijn. Eigenlijk moet er een volgende stap gezet worden. Andrie vertelde in het introductiegesprek dat de grootste zorg nu niet meer de voorzieningen zijn, maar de kwaliteit. Leraren en therapeuten zijn nauwelijks geschoold en missen veel kennis die nodig is om met deze moeilijke kinderen om te gaan. Opleidingen en zelfs boeken op dit terrein ontbreken zelfs. Zelfs de enorme toewijding van de mensen die er werken, kan dat niet compenseren.

 

Gert Jan en ik kunnen wellicht hier een bijdrage aan leveren om aan (tweedehands) lesmateriaal te komen en dit te vertalen in het Engels of te laten vertalen in het Indonesisch. We beloven hierop terug te komen als Andrie in Nederland zal zijn voor familiebezoek.

 

Virna & Gert Jan